Dubium

Just another WordPress site

Ιστορίες δρόμων


Europa
Ταξίδι στο κέντρο της Ευρώπης

Timeo hominem unius libri

Νίκος Βράντσης

14/08/2015


αρχείο λήψης
Το μυστικό της διαδικασίας

Αυτή η τελευταία εβδομάδα ήταν αποκαλυπτικότατη και απογοητευτικότατη. Απογοητευτική κυρίως μου φάνηκε η ιδεολογική ασυνέπεια των αυτοαποκαλούμενων«φιλελευθέρων». Και εγώ ο καψερός που προσδιόριζα τον εαυτό μου ως αριστερό φιλελεύθερο μάλλον πρέπει πια να αναζητήσω μια άλλη ιδεολογική ταυτότητα γιατί οι τύποι με ωθούν σε υπαρξιακή κρίση. Γιατί το λέω; Γιατί οι φιλελεύθεροι αυτοί δέχτηκαν δίχως […]

Νίκος Βράντσης

06/07/2015


gmii_sahs_f3_1993_large
Ecrasez l’ infame

με την αφορμή που μας έδωσε μια συζήτηση περί του θεού, του θανάτου. της πίστης και απιστίας..

Νίκος Βράντσης

30/03/2015


DSC_0010
Δεξά ή ζερβά;

Άγνωστοι διαβάτες περπατούν παράλληλα. Αγνοούν ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Ένας στέκει, άλλος κινείται, ένας κλέβει άλλος ρεμβάζει, ένας ουρλιάζει και άλλος νομίζει πως κάτι ακούει, ένας κοιτάζει την πλώρη ενός καταστήματος φλωρεντίνικων μικροστολιδίων, δυο σμίγουν τα χείλη τους στην πέτρινη πρύμνη του ίδιου καταστρώματος. Πειρατές στο ίδιο αστικό υπερωκεάνιο, δίχως να γνωρίζουν ότι […]

Νίκος Βράντσης

27/03/2015


Photo
Ιστορία για ένα γλυκό παιδί ή αλλιώς το συνδικάτο της καλοσύνης

Για το γλυκό παιδί δεν πρόλαβα να γράψω έγκαιρα. Έπρεπε πρώτα να χαθεί για να το θυμηθώ. Και τώρα γιατί πια να φωνάξω; Δεν είναι μάταιο; Χάθηκε το γλυκό παιδί με τα μελένια μάτια. Χάθηκε κείνο το κρυφό, το ανεκδήλωτο χαμόγελο. Έμειναν μόνο δυο μειλίχιες, ευγενικές λάμψεις σε μια φωτογραφία, που κρούει τον σπαρακτικό συναγερμό […]

Νίκος Βράντσης

17/03/2015


81230-181741
Η κοινοτοπία της χοντροκοπιάς

Ας ξεκινήσουμε με μια κοινότοπη διαπίστωση. Η δημοσιογραφία, όπως όλοι ξέρουμε, είναι καταδικασμένη να αρθρώνει έναν λόγο φευγαλέο και ευάλωτο καθώς συγκροτείται γύρω από πρόσκαιρες καταστάσεις, εφήμερα γεγονότα. Η δημοσιογραφία όσο απαραίτητη είναι άλλο τόσο είναι προορισμένη να συντροφεύει στο θάνατο το γεγονός και να παρασύρεται μαζί του στον τάφο της λήθης. Προκύπτει λοιπόν το […]

Νίκος Βράντσης

24/12/2014


1842_polar
Ωδή στο χάος

Όταν ήμουν μικρός, έφηβος ακόμα και αρκετά μπερδεμένος για να σταθώ όρθιος σε ‘κείνον τον ρευστό κόσμο των μοναχικών αναζητήσεων έχτισα ένα πελώριο Εγώ. Ένα Εγώ – οχυρό απέναντι στους γονείς που ήθελαν να με πλάσουν όταν άρχισα να σκληραίνω, απέναντι στους φίλους που ακουμπούσαν τις χορδές μου. Αυτές οι χορδές τότε ήταν τόσο ευαίσθητες […]

Νίκος Βράντσης

15/11/2014


anthropoi
Οι άνθρωποι που γνώρισα

Στη ζωή μου γνώρισα πολλούς ανθρώπους. Άλλους μελαγχολικούς, απογοητευμένους για έναν απροσδιόριστο λόγο. Σαν κάτι άλλοτε μεγαλοπρεπή και δοξασμένα, μα πια άδεια, παρατημένα κτήρια. Τα προσπερνάς και φαντάζεσαι να αντηχεί μέσα στα ξεφτισμένα ντουβάρια τους μια παλιά νοσταλγική γαλλική μελωδία για να θυμίζει στην ανυπαρξία, μνήμες που χάθηκαν. Αστοί, εθισμένοι στην λύπη. Αυτοί που γεννήθηκαν […]

Νίκος Βράντσης

19/10/2014


640px-Death_of_Marat_by_David
Η αυταπάτη

Πόσο θα χαιρόμουν να χρωστώ σε σας την υποχρέωση για την ελευθερία μου. Αρκεί που είμαι αρκετά δυστυχής ώστε να έχω το δικαίωμα της φιλανθρωπίας σας. Υπεύθυνος και ανάξιος υπεράσπισης είναι ο ήρωας που επιλέγει. Η γνώση είναι δύναμη, είναι μαρτύριο. Είναι αγωνία. Είναι επιλογή. Όποιος αρνείται την απόφαση εν γνώσει του, είναι δειλός. Αυτός […]

Νίκος Βράντσης

23/07/2014


480892_10151442479134850_688048034_n
Σχήμα Οξύμωρο

Δεν είναι τυχαία η σειρά.. Ακούω πολεμοχαρείς να διακηρύττουν τα φιλειρηνικά τους αισθήματα. Να λένε πως για την ειρήνη πρέπει να σκοτώσεις όσους την απειλούν. Μπρος για μια ειρήνη γεμάτη αίμα. Ακριβείς φήμες για τους φιλοευρωπαίους δημοκράτες, πως υποσκάπτουν τη δημοκρατία,  την παρακάμπτουν όταν αυτή δεν τους βολεύει.  Οι «λαϊκιστές» αντικαθίσταται από τεχνοκράτες και υπεύθυνες […]

Νίκος Βράντσης

18/05/2014


Next Page »