Dubium

Just another WordPress site

Ακροβασίες ιδεών


anexithriskia-politismos-nea-akropolh
Αστικός και σοσιαλιστικός αθεϊσμός: μια κρίσιμη διαμάχη

Αν, ακολουθώντας τον Μαρξ, αντιμετωπίσουμε τη θρησκεία ως «στεναγμό των απελπισμένων», επιφαινόμενο της καπιταλιστικής αλλοτρίωσης, δεν εξαλείφουμε τη θρησκευτική ανάγκη στοχοποιώντας αυτό τον στεναγμό, το «όπιο του λαού», αλλά καταργώντας τα κοινωνικά-οικονομικά αίτια που τον προκαλούν.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

28/08/2016


laclau
Το κονστρουξιονιστικό παράδοξο ή η αντίφαση του κατά Λακλάου «προοδευτικού λαϊκισμού».

Η κρίση και η κατάρρευση τόσο του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όσο και του κευνσιανού κράτους πρόνοιας, υπό την καταλυτική επίδραση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, συμπαρέσυρε σε σχετική περιθωριοποίηση και παρακμή, σε ακαδημαϊκό και πολιτικό επίπεδο, την κλασσική μαρξιστική επικέντρωση στην ταξική πάλη και τον αντικαπιταλιστικό αγώνα ως κινητήριο μοχλό της  ιστορίας και στην εργατική τάξη, ως προνομιακό […]

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

11/08/2016


1
ΣΥΡΙΖΑ και «Παραιτηθείτε»: στον αστερισμό της μετα-πολιτικής

Υπό αυτό το θεωρητικό πρίσμα, η αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ-«Παραιτηθείτε», με τους όρους που παρατηρήσαμε προηγουμένως, είναι ενδεικτικό παράδειγμα των εκφυλιστικών για την δημοκρατία συνεπειών της εμπέδωσης του θατσερικού TINA(There is No Alternative) οι οποίες είναι ακόμη χειρότερες στην ελληνική περίπτωση, δεδομένου ότι ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών είναι ένα κόμμα που θεωρούνταν, και από πολλούς θεωρείται ακόμη, αριστερό, και το οποίο ανέλαβε την εξουσία με την προοπτική αμφισβήτησης της ΤΙΝΑ.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

13/06/2016


DDE7BF9BA43D5CE6C286FA500752C6A7
Οι ανθρωπόμορφοι πίθηκοι του αστικού ευρωπαϊσμού

Ο επαρχιωτισμός των αυτόκλητων «ευρωπαϊστών», είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, επικίνδυνος και αντιδραστικός από τον σκοταδισμό του «ελληνοχριστιανισμού», διότι, σε αντίθεση με τον τελευταίο, διεκδικεί και ως ένα βαθμό καταφέρνει να παρουσιαστεί ως φιλελεύθερος και ορθολογικός.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

14/04/2016


mk2
Τα «εμφύλια πάθη» και το μετέωρο βήμα της αστικής ιστοριογραφίας

Το έργο των Μαραντζίδη-Καλύβα για τον εμφύλιο, είναι μια συγκαλυμμένη αλλά ουσιαστικά άτσαλη μεταφορά του ιδεολογήματος των «δύο άκρων» στο πεδίο της ιστορικής επιστήμης, με σαφή στόχευση την ηθική δικαιολόγηση της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής μέσω των μνημονίων. Συνιστά μια ελαφρώς εκλεπτυσμένη εκδοχή της μεταπολιτευτικής δεξιάς οπτικής για τα γεγονότα, που με ελάχιστες τροποποιήσεις θα μπορούσε να σταθεί επάξια ως απολογία του αντικομμουνιστικού μετεμφυλιακού καθεστώτος. Πρόκειται ουσιαστικά για μετέωρο βήμα, αδύνατη ισορροπία, μεταξύ (επιφανειακής) επιστήμης και ιδεολογικής προπαγάνδας, που καταλήγει να γέρνει ολοκληρωτικά προς τη δεύτερη.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

07/01/2016


Ah basilis
Ο Άγιος Βασίλης και το πνεύμα της επανάστασης

Αυτό που συνδέει την πίστη στον Άγιο Βασίλη με την επαναστατική πολιτική θεωρία και πράξη στην κατεύθυνση της ισότητας και της ελευθερίας για όλους, είναι η ηθική διαμόρφωση των ατόμων και διαπαιδαγώγησή τους με αρχές διαμετρικά αντίθετες αυτών του «ελεύθερου» ανταγωνισμού και του ατομικού οφέλους σε βάρος των άλλων, με αποδοχή της αδικίας και των τεράστιων ανισοτήτων, που ο νεοφιλελεύθερος ειδικά καπιταλισμός θεωρεί φυσικές και χρήσιμες για την κοινωνική πρόοδο, με βάση την έωλη θεωρία της «διάχυσης προς τα κάτω» του κοινωνικού πλούτου. Αυτά τα ιδεολογήματα αντιμάχονται από κοινού η πίστη στον Άη Βασίλη και η ριζοσπαστική πολιτική φιλοσοφία, η πρώτη έμμεσα κι ασυνείδητα κατά την παιδική ηλικία και η δεύτερη ενεργά και συνειδητά κατά την ενήλικη ζωή.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

05/01/2016


σωτη
Τζιχαντισμός με «λατινική καλύπτρα»

Πρώτιστο καθήκον λοιπόν όλων όσων νοιάζονται πραγματικά για τη διάσωση των δημοκρατικών ιδανικών του Διαφωτισμού, είναι ο συνεχής ιδεολογικός, πολιτισμικός, πολιτικός, και βιολογικός αν χρειαστεί, πόλεμος εναντίον των υποστηρικτών αυτού του «χριστιανικού ιερού πολέμου», που υποκινείται από τα ταπεινότερα ένστικτα του ανθρώπου, εναντίον δηλαδή της Σ. Τριανταφύλλου και των ομοίων της. Ο «δυτικός πολιτισμός» που ευαγγελίζονται ισοδυναμεί με μια βαρβαρότητα ανάλογη με αυτήν του ισλαμικού τζιχαντισμού, τον οποίο τροφοδοτεί κι από το οποίο τροφοδοτείται, δείγμα της οποίας αποτελούν τα πρόσφατα ανθρωπιστικά εγκλήματα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Πραγματική δημοκρατία σημαίνει αμφισβήτηση και καταστροφή αυτού του «δυτικού πολιτισμού», χωρίς οπισθοδρόμηση στον βίαιο ακραίο ισλαμισμό, που είναι το ανεστραμμένο είδωλό του.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

17/11/2015


θρησκεια (1)
Γιατί η Αριστερά είναι η πρώτη (νεωτερική) δύναμη κοινωνικής χειραφέτησης στην Ιστορία

Η κριτική του Μαρξ στην αστική κοινωνία δεν είναι αντιανθρωπιστική, αλλά βαθιά ανθρωπιστική, διεκδικεί δηλαδή την καθολική και πραγματική υλοποίηση των αστικών νεωτερικών ιδανικών της δημοκρατίας της, ισότητας και της ελευθερίας, τα οποία βλέπει να ακυρώνονται λόγω των αντιφάσεων και της εκμεταλλευτικής φύσης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Δεν κριτικάρει την αστική έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να τα απορρίψει ως τέτοια, αλλά για να καταδείξει την ατελή και ψευδεπίγραφη εφαρμογή τους, που στοχεύει να αποκρύψει τη διχοτομική αντίθεση κεφαλαίου-εργασίας, εγγενή στην αστική κοινωνία.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

12/11/2015


θρησκεια
Χριστός, ο «πρώτος αριστερός»;

Ο χριστιανισμός, σε θεωρητικό αλλά και θεσμικό επίπεδο, είναι εγγενώς ασύμβατος και αξιολογικά αντίθετος με τις αρχές και τους αγώνες της νεωτερικής κοσμικής Αριστεράς για την ελευθερία, την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, καθώς αντιστρατεύεται τις βασικές τους προϋποθέσεις, τον ανθρωποκεντρισμό, τον ορθολογισμό, την ανθρωπολογική αισιοδοξία, την ηθική αυτονομία του ατόμου, και την ανοχή στη διαφορετικότητα, πολιτισμική και κοινωνική.

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

04/10/2015


εκλογες
Η πολιτική αποχή κι οι προοπτικές της δημοκρατίας

Μερικές σκέψεις για τη σημασία και τις συνέπειες της πολιτικής αποχής

Ραφαήλ Παπαδόπουλος

14/09/2015


Next Page »