Dubium

Just another WordPress site

Διάσχιση


04/11/2014


Κι έτσι έβρεχε κι έβρεχε. Και περνούσε η ζωή με τη σταγόνα, με το στανιό. Με τη μοναξιά της. Το κάδρο το ίσιαζε που και που, για να ξεχειμωνιάζει και η καρδιά της. Μα, ξεγελάς και αυταπατάσαι. Και εξαντλείσαι.. Κάποτε κουραζόσουν. Βασικά είναι εξάντληση. Εξάντληση χρόνου, υπομονής, εξάντληση στην επαφή.

Με ή χωρίς προϋπηρεσία.

Βλέπεις τη φτώχεια γύρω σου, σιχαίνεσαι τα πλούτη. Βλέπεις πλούτη κι επιθυμείς διακαώς να τ’ αδράξεις με πόθο.

Βλέπεις υποκρισία και ξεσκίζεις τα μάτια.

Κι όμως.

Βλέπεις υποκρισία και γίνεσαι εκούσα άκουσα υποκρισία και συ.

Επιβιώνει μωρέ κανείς χωρίς; Αντέχει η ψυχούλα του; Ή μήπως.. Σσς.. Μην το πεις.

Γιατί;

Διότι, μόνο εσύ φοράς τα μάτια τούτα. Μοναχικά, μοναχικά και γαλήνια αποκοιμήσου.

Αύριο θα νιώσεις ήλιο. Καληνύχτα.

Γαρίδου Πασχαλίνα


Facebooktwittergoogle_plusmail

Δες και αυτό


Σχόλια για το “Διάσχιση


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *