Dubium

Just another WordPress site

Βάτραχοι και..άλλα


18/08/2014


theatro

Αν ήθελα να ξεκινήσω εντελώς κοινότυπα θα έκανα μια αρχή κάπως έτσι: ”καλοκαίρι χωρίς αρχαίο θέατρο δεν γίνεται!” Για να είμαι ειλικρινής το περιεχόμενο του κειμένου δεν έχει να κάνει τόσο με αυτό, όσο με μια πρόταση σχετική με το θέατρο (και όχι μόνο).

Αφορμή για αυτήν την πρόταση, που αρχικά ξεκίνησε σαν αστείο, στάθηκε μια παράσταση που παρακολούθησα πριν λίγο καιρό στο θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη. Οι ”Βάτραχοι” του Αριστοφάνη ήταν μια πραγματικά ωραία παράσταση. Αν και δεν είμαι ειδική ώστε να κριτικάρω τεχνικά κομμάτια, ως απλός θεατής μπορω να πω ότι ενθουσιάστηκα.

Οι ερμηνείες δεν με έκαναν να βαρεθώ ούτε λεπτό, ακόμα και το διάλειμμα πέρασε πολύ ευχάριστα ως κομμάτι της παράστασης κατά το οποίο οι ηθοποιοί διάβασαν γνωστά και όμορφα ποιήματα.

Μετά το τέλος της παράστασης και συζητώντας για όσα είδα και άκουσα, μου γεννήθηκε μια απορία ή για να το θέσω καλύτερα μια ιδέα. Τί θα γινόταν αν το εισιτήριο το πληρώναμε μετά το τέλος της παράστασης και αφού είχαμε δει και αποφασίσει για το αν μας άρεσε ή όχι;

Η ζωή έχει ακριβύνει πολύ και η τέχνη έχει γίνει για αρκετό κόσμο απλησίαστη. Πολλές φορές θέλουμε να παρακολουθήσουμε ένα θέαμα, αλλά οι απαγορευτικές -αρκετές φορές- τιμές μας εμποδίζουν, εαν δε, αυτό που έχουμε παρακολουθήσει μας έχει απογοητεύσει, τότε νιώθουμε διπλή πίκρα.

Θα πει κανείς ότι αυτό ακούγεται ουτοπικό, διότι πρέπει να πληρωθούν οι ηθοποιοί, οι συντελεστές, όλοι όσοι έχουν καταθέσει τέλος πάντων ψυχή και ενέργεια (και χρήματα, γιατί όχι). Εκτός δηλαδή από το καλλιτεχνικό κομμάτι υπάρχει πάντα και το πρακτικό του πράγματος, γιατί σε κάθε περίπτωση θα μπορούσε να αποφύγει ο καθένας την πληρωμή με τη δικαιολογία της απογοήτευσης.

Τρόποι που θα μπορούσε να αποτραπεί αυτό υπάρχουν, όπως για παράδειγμα η καθιέρωση μιας σταθερής  (χαμηλής) τιμής κι από κει και πέρα να προσθέτει ο καθένας ένα ποσόν κατά το δοκούν, ανάλογο πάντα με την ευχαρίστηση που εισέπραξε από αυτό που είδε.

Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να γίνει κάτι τέτοιο, παρόλο που μερικά θέατρα έχουν κάνει ήδη κάποια δειλά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση, να πληρώνεις δηλαδή ένα αντίτιμο που εσύ επιλέγεις κι έπειτα να παρακολουθείς την παράσταση. Παρ’όλα αυτά, εαν ποτέ γινόταν πράξη μια τέτοια ιδέα νομίζω πως θα ήταν ένα θετικό βήμα και ένα κάλεσμα προς τους ανθρώπους να ασχοληθούν με τον πολιτισμό και να διαμορφώνουν τη γνώμη τους σύμφωνα με όσα βλέπουν, ακουν, διαβάζουν.

Κάνετε μια δεύτερη σκέψη…

Αναστασία Λαδοπούλου


Facebooktwittergoogle_plusmail

Σχόλια για το “Βάτραχοι και..άλλα


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *