Dubium

Just another WordPress site

Ανώνυμο


01/09/2013


WG-2010-Birth-of-Dreams

Και όχι δε θέλω να σου μιλήσω για την ύλη- τι πεζό.

Ύλη είσαι εσύ. Ύλη είμαι εγώ.

Ύλη ξέχωρη η μια από την άλλη. Εγώ ύλη ξέχωρη, εσύ ύλη ξεχωριστή.

Μια ύλη τρωτή.

αδιαφανής και πεπερασμένη.

‘Ύλη’.

Ο Shakespeare έγραψε ότι είμαστε φτιαγμένοι από την ύλη των ονείρων.

Για όνειρο εμένα δε με πολυκόβω- μεταξύ μας.

Και συ, όμως, αληθινός μου φαίνεσαι.

Να εξαρτάσαι από μένα.

Ναι, αυτό θα ήταν ένα κάποιο όνειρο (από την τριβή με μένα και όχι από όσα εγώ πρόλαβα

και εσύ απαξίωσες να απομνημονεύσεις)

Άφησε με να ερωτευτώ τον έρωτά σου

Εσύ; Εσύ μπορείς να ερωτευτείς τις κλείδες στο στέρνο μου πάνω

Και τα ζυγωματικά μου- αιματώνονται λίγο πιο έντονα-ανεπαίθητα, τόσο ώστε να μη φανεί-

όταν σε νιώθω γύρω μου- δεν είναι η ζέστη

βέβαια, όχι τα χείλη μου που δειλά και άδηλα ησυχάζουν

αλλά τα μάτια μου, που με την ασφάλεια του διφορούμενου ταπεινά και ορθάνοιχτα

φωνάζουν ΣΑΓΑΠΑΩ

Τα πέλματά μου ερωτεύσου. Εύκαμπτα σα χέρια- θαρρείς σμιλεύονται όταν τα κοιτάς

σα νεκρά μέλη αγαλμάτων

από πέτρα

και τη μορφή μου ακόμα

παχουλή και άσπρη

αυτό το χρώμα της εξασφάλισης

ένα λευκό άσχημο σώμα

(μια άμορφη μορφή, ένα άσχημο σχήμα. πιστεύεις γίνεται;)

Πρωί ήταν και πήγαμε- τριγύρω χορτάρι πράσινο- εσύ με πήγες- το θυμάμαι

και ο ήλιος έλαμπε

έλαμπα και εγώ όμως- και έφτανε

(φίλησέ με δυνατά)

Με ελκύει ιδιαιτέρως η ιδέα της μνήμης

Τολμώ να πω απολαμβάνω πιο πολύ την εξωραισμένη θύμιση παρά το ίδιο το πραγματικό

της

προκλητικό

συμβαίνει διότι επιλέγω να εκτιμώ, να ανατιμώ, να υποτιμώ και ξανά να εκτιμώ τις βιοτικές

μου επιδόσεις

να τρέφομαι από αυτές

Είμαι

Χρηστική

Ένα ευχάριστο σημειωματάριο

απρόσκλητο

σε κάθε περίπτωση δε θα σας ένωνε τίποτα απολύτως αν δε το χρειαζόσουν

Μιράντα Παπαδοπούλου


Facebooktwittergoogle_plusmail

Δες και αυτό


Σχόλια για το “Ανώνυμο


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *